ឈុតថើបគ្នាក្តៅសាច់ របស់យុវជនពាក់ឯកសណ្ឋានសិស្សខ្មែរ ទទួលចំណាប់អារម្មណ៍

Posted on 20 ខែកុម្ភៈ 2012 | មតិ 4

ឈុតថើបគ្នា របស់យុវជនពាក់ឯកសណ្ឋានសិស្សខ្មែរ ទទួលចំណាប់អារម្មណ៍ពីអ្នកលេង Facebook។ ក្នុងរូបថត យើងឃើញយុវជន និងយុវនារីកំពុងថើបគ្នា នៅវាលមួយដែល Khmerload មិនដឹងថាជាកន្លែងណាច្បាស់លាស់។ សូមមើលរូបភាពខាងក្រោម៖

សូមបញ្ជាក់ថារូបភាពនេះ មកពី Facebook។

ប្រភព៖ Khmerload

សូមប្រិយមិត្តទាំងអស់ជួយចុចបញ្ចេញមតិ ដើម្បីផ្តល់ជាមតិ និងជួយ Share នៅលើ Facebook របស់អ្នកផង។

អត្ថបទនេះត្រូវបានផ្សាយក្នុង ព័ត៌មានក្នុងប្រទេស, ព័ត៌មានប្លែកៗ។ ប៊ុកម៉ាក តំណភ្ជាប់អចិន្ត្រៃយ៍។

4 Responses to ឈុតថើបគ្នាក្តៅសាច់ របស់យុវជនពាក់ឯកសណ្ឋានសិស្សខ្មែរ ទទួលចំណាប់អារម្មណ៍

chourktip | 20 ខែកុម្ភៈ 2012 ម៉ោង 11:28 ល្ងាច | ឆ្លើយតប

ពួកគេកំពុងលង់ក្នុងសមុទ្ទស្នេហាយ៉ាងតក់ក្រហល់ ដូចនាងកាកីក្តៅក្តួលដុតរោល ដោយភ្លើងតណ្ហា អត់មានគ្រូបាចារ្យណាអាចឃាត់ឃាំងបានឡើយ។ សង្រ្គាមវប្បធម៌បរទេសកំពុងបានវៃលុកយ៉ាងចាស់ដៃ តាមរយៈប្អូនៗសិស្សានុសិស្ស រហូតដល់ឱបថើបជញ្ជក់បឺតមាត់គ្នា តាមទីធ្លាសារធាណៈ។ សូមឲ្យតែគេដឹងខ្លួនថា ខ្លួនជាអ្នកណាចុះ កុំតែឲ្យភ្ញាក់ពីសុបិន នៅស្លៀកខ្យល់ដណ្តប់មេឃកណ្តាលវាល មិនជាការល្អមើលទេ។
អៀង ពិសី | 22 ខែកុម្ភៈ 2012 ម៉ោង 8:42 ល្ងាច | ឆ្លើយតប

ខ្ញុំគិតថា នេះជាទម្លាប់ថ្មីដែលពួកគេលេងស្ទីលដ៏អស្ចារ្យដើម្បីបំបាត់វប្បធម៌ ខ្លួន។ ភាពគ្មានខ្មាស់អៀននេះ គឺជារោគមហារីកស៊ីខួឆ្អឹង… ម្តាយឪពុកមិនបន្ទោសកូនទេ តែបែរជាបន្ទោសគ្រូ។ វប្បធម៌បំផ្លាញខ្លួនឯង អ្នកនៅខាងក្រោយទទួលនាង គេមានវិប្បដិសារីដែរឬទេ? កុលាបភ្លេចគិតពីតម្លៃលំអង កន្លងជាអ្នកត្រេចត្រង់ គឺជាភព្វសំណាងដែលទទួលបានការបរិច្ចាគនេះ។៚
Crazynas | 23 ខែកុម្ភៈ 2012 ម៉ោង 10:29 ល្ងាច | ឆ្លើយតប

យ៉ាងណាៗ សូមចេះការពារខ្លួនផងប្អូនៗ។ សុវត្ថិភាពជាចំបង! ស្នេហាគិតការសិក្សា សេ្នហាគិតការងារ…..គឺសេ្នហាឡើងស្ថានសួគ៌ ជិវិតជោគជ័យ រីឯស្នេហាភ្លេចការសិក្សា សេ្នហាភ្លេចការងារ…..គឺសេ្នហាធ្លាក់នរក ជីវិតបរាជ័យ។ សង្ឃឹមថា បុរសៗសម័យនេះ និងសម័យខាងមុខ ឈប់កាន់គំនិតអាត្មានិយម រើសអើងនារី ដោយសារអារបស់បន្តិចអីគេណឹងទៀតចុះ។ សម្រាប់ខ្ញុំជាបុរសម្នាក់ ខ្ញុំគិតថាទាំងអស់នេះមិនមែនជាកំហុសរបស់អ្នកណានោះទេ ទាំងខាងនារី ទាំងខាងបុរស។ ដើមកំណើតនៃបញ្ហានោះ គឺដោយសារភាពការប្រកាន់គ្មានហេតុផល ភាពអាត្មានិយម និងភាពលោភលន់របស់បុរស ព្រមទាំងការទទួលយកទាំងងងឹតងងុលនូវទំនៀមទំលាប់ខ្លះៗដោយខ្វះការពិចារណាតែប៉ុណ្ណោះ។ និយាយនេះមិនមែនមានន័យថា គាំទ្រឲពួកគេធ្វើបែបនេះតាមទីសាធារណៈ ឬយ៉ាងណានោះទេ។
ឧបមាថា អ្នកជាបុរសរៀបការជាមួយនឹងនារីម្នាក់ ហើយនៅថ្ងៃផ្សំដំណេក អ្នកទើបអ្នកដឹងថា នាងខូចខ្លួនអស់ព្រហ្មចារីយទៅហើយ។ តើអ្នកមានអារម្មណ៍យ៉ាងណា? ទោះជាអ្នកមានអារម្មណ៍យ៉ាងណាក៏ដោយ ខ្ញុំសុំឲអ្នកអានរឿងមួយ ដែលអ្នកប្រហែលជាធ្លាប់លឺខ្លះៗហើយផងក៏មិនដឹង។ មានទំនៀមទំលាប់នៃប្រទេសមួយ កាលពីសម័យបូរាណ (មិនមែនជាមនុស្សព្រៃទេ ជាប្រទេសជឿនលឿនគួរសមតាមសម័យនោះ) តម្រូវឲនារីក្រមុំគ្រប់រូប មុននឹងរៀបការ ត្រូវរកជួលអ្នកឯកទេស ឲរួមរ័ក្សទម្លាយព្រហ្មចរីយ៌ខ្លួនចោលឲស្អាតជាមុនសិន បើមិនដូច្នេះទេ គ្មានបុរសណាហ៊ានរៀបការជាមួយទេ ព្រោះគេចាត់ទុកថា សន្ទះនោះគឺជារបស់ស្មោកគ្រោក នាំមកនូវអពមង្គល។ រីឯអ្នកឯកទេសបែបនោះវិញគឺមិនសូវមានទេ ព្រោះមិនសូវអ្នកណាចង់ធ្វើ ដោយចាត់ទុកថា ទៅប្រដាក់នឹងរបស់ស្មោកគ្រោក។ សូមទោសផង គ្មានឯកសារយោងទេ ព្រោះបានបាត់ហើយ អានតាំងពីដប់ឆ្នាំមុនម្ល៉េះ ប៉ុន្តែសូមអះអាងថា ពិតជាបានអានពីសៀវភៅល្បីមួយមែន។
បុរសខូចខ្លួនមិនមានអាប់អោនអ្វីទាំងអស់ តែបើនារីខូចខ្លួនវិញ នាំគ្នាកំណត់ឲនាងគ្មាន សូម្បីឱកាសកែខ្លួន!!! តើចំណុចនេះ ហាក់ដូចជាគ្មាន តុល្យភាពសោះ។
- អៀង ពិសី | 24 ខែកុម្ភៈ 2012 ម៉ោង 6:14 ព្រឹក | ឆ្លើយតប
  
  ខ្ញុំពេញចិត្តណាស់ការរៀបរាប់របស់អ្នកចាប់អារម្មណ៍ខាងលើ។
  
  ខ្ញុំក៏ធ្លាប់បានអានដែរអំពីសៀវភៅមួយក្បាលរបស់ជីតាក្វាន់ និយាយអំពីស្រ្តីខ្មែរសម័យនគរភ្នំ ថាពេលនាងពេញក្រមុំ ត្រូវនិមន្តព្រះសង្ឃមកបង្ខូចព្រហ្មចារីដោយប្រើដៃ។ បន្ទាប់ពីការសិក្សាជាច្រើនឆ្នាំកន្លងមក ជាសច្ច:នោះ គឺមិនមានទេ។ លោកម្ចាស់អត្ថបទ និយាយនេះ តើលោកមានធ្លាប់បានសិក្សាអំពីតម្លៃខ្លួននៃមនុស្សទេ។ ប្រុស មានតម្លៃត្រង់គេជាអ្នកត្រូវមានការងារមួយដ៏ល្អសម្រាប់ជាទីពឹងរបស់ស្រី ដែលគេហៅថា បុរសដើមទ្រូង៥ហត្ថ។
  ស្រីមានតម្លៃគឺនាងត្រូវរក្សាខ្លួនប្រាណឲ្យនៅបរិសុទ្ធរហូតដល់ថ្ងៃការ។ ការនិយាយអ្វីក៏ដោយ ត្រូវមានឯកសារយោង គេមិននិយាយអ្វីដែលប្រាកដតែខ្លួនឯងដោយគ្មានហេតុផលទេ។
  
  ខ្ញុំជឿជាក់ថា លោកប្រហែលជារើសប្រពន្ធសល់ពីគេទេដឹង។ សម្តេចនាយករដ្ឋមន្រ្តី ក៏ធ្លាប់មានប្រសាសន៍ទាក់ទងជាមួយពិធីបុណ្យបំភ្លេចប្រពៃណីដែលស្ទាវនាំគ្នាប្រារព្ធធ្វើដូចគោខែប្រាំងដែរ( បុណ្យសង្សារ) ។ មនុស្សដែលមានចិត្តដូចលោក កម្រណាស់ សរសើដោយចិត្តស្មោះ ហើយសង្ឃឹមថាចិត្តទូលាយនេះនឹងមាននៅជាប់ខ្លួនលោកជានិច្ច។
  
  ប្រសិនណាជាលោកចង់បានឯកសារដែលនិយាយអំពីការនិមន្តលោកមកបង្ខូចព្រហ្មចារីស្រីក្រមុំ អញ្ជើញលោកមើលប្រវត្តិសាស្រ្តខ្មែរ របស់លោកត្រឹងងា លោកនឹងបានដឹងច្បាស់។ តម្លៃខ្លួនមនុស្ស គឺសៀវភៅទំនៀមទម្លាប់ខ្មែរ មៀចប៉ុន ទំនៀមទម្លាប់ខ្មែរ លោក អាំងជូលាន។
  
  សូមកុំគិតថា ប្រទេសគេនិយមធ្វើអីចឹង ត្រូវគិតថា ប្រទេសនីមួយៗមានច្បាប់ទម្លាប់ខុសគ្នា។ ប្រសិនចង់ធ្វើដូចនោះ មានតែត្រូវលះសាសន៍ខ្លួនហើយទៅនៅប្រទេសនោះចុះ។ គ្រួសារនីមួយៗនៅសង្គមមនុស្ស ក៏មានការរស់នៅដោយឡែកពីគ្នាដែរ។
  សូមអរគុណ…!